Wopyt Lessingoweho muzeja

Šulerjo w Kamjencu na slědach Lessinga byli

We wobłuku wučby němčiny w dźewjatym lětniku zaběrachmy so lětsa wobšěrnje z basnikom Lessingom, jeho znatej twórbu „Nathan der Weise“ a rozswětlerstwom. Wězo wěnowachmy so tójšto teoriji, někotrym stawizniskim faktam, analyzy scenow a inscenaciji dramow; tola jako zakónčenje temy sej předewzachmy, sej do bliskeho, za Lessinga znateho, města Kamjenca dojěć a tamniši muzej wo basniku wopytać.

Tuž podachmy so wutoru, dnja 22. měrca 2016 zhromadnje z rjadownju 9-1 do Kamjenca. Před muzejom nas hižo referent knjez Matthias Hanke wočakowaše a powita. Wón chcyše z nami najprjedy do města hić a slědy Lessinga w Kamjencu wotkryć. Tak rozkładźe nam městna, kaž měsćanske drjewowe wiki a zbytki starych měsćanskich murjow, doniž so do sakralneho muzeja a zdobom cyrkwje „St. Annen“ podachmy. Tam móžachmy sej mnoho zajimawostkow wobhladać.

Lessing-2.JPG Lessing.JPG

Za čas Lessinga běštej cyrkej a něhdyši klóšter hnydom pódla šule, kotruž je basnik wopytał. Wo tym swědča dźensa hišće dwaj zachodaj za šulerjow. Po tehdomnišim wašnju dźělenej – jedyn za holcy a jedyn za hólcy.

Wot šule dźěchmy dale po šulskim puću basnika přez klóšterske wrota na měsćanske wiki. Wopytachmy radnicu a wobhladachmy sej sławnu Laokoon-plastiku, kotraž běše zawěsće tež Lessingej z inspiraciju. Napřećo zachodej radnicy je hosćenc „K Złotemu jelenjej“, w kotrymž swjećeše basnik něhdy swoju křćeńcu a hdźež móžeš dźensa hišće w „Lessingzimmer“ přenocować, abo sej „Lessingowy meni“ skazać.

Knjez Hanke wjedźeše nas dale k hłownej cyrkwi města, hdźež pokaza mjeno puća „Lessinggäßchen“ na basnika. Tam widźachmy městno jeho ródneho doma na kromje města. Z telko zaćišćami podachmy so wróćo k muzejej.

Tam čakaše na nas hižo knjeni Elke Handrick. Wona měješe za nas wosebitu biografiju Lessinga w formje zajimaweho přednoška spřihotowanu. Tak zhonichmy tójšto wosebitych informacijow, kotrež do toho w šulskej wučbje hišće naspomnili njejsmy.

Po tym podachmy pak so skónčnje do muzeja. Nad zachodom napadnje nam Lessingowy symbol třoch pjeršćenjow, kotryž smy do toho hižo při jeho ródnym domje wobkedźbowali. Bjezposrědnje zwjazachmy tole ze sławnej parabulu wo třoch nabožinach z twórby „Nathan der Weise“.

Muzej sam ma drje jednory, ale tola tróšku njewšědny natwar. Na spočatku je kreatiwna rumnosć, hdźež je móžnosć, so z figurami Lessingowych najznaćišich twórbow bliše zaběrać. Sćěhuje wulka rumnosć, kotraž předstaji biografiju Lessinga. Dokelž běše wšitko chronologisce w kruhu přirjadowane, pokaza so tule mała wosebitostka muzeja. Tu wobsteji móžnosć, sej biografiju pak wot dźěćatstwa do staroby wobhladać a muzej wot prědka do zady překročić, abo tež nawopak. Kónc wustajency tworješe mjeńšu rumnosć, hdźež widźiš Lessinga sameho, wobdateho wot knihow.

Nam wšitkim je so tuta ekskursija jara lubiła. Wšako je zajimawše, nic jenož w šuli w Lessingowych twórbach, ale tež na městnach jeho skutkowanja za slědami pytać.

Fota: Daniel Matik