10. lětnik w Bretoniskej

„Bienvenue en France!“

Zo je francošćina w swěće daloko rozšěrjena a dla swojeho jónkrótneho mjechkeho zwuka jara woblubowana, je jasne. Tuž je bjez dźiwa, zo so mnozy šulerjo na Serbskim gymnaziju rozsudźa, ju wot 6. lětnika sem wuknyć. Nětko mějachmy my, šulerjo 10. lětnika Budyskeho gymnazija, skónčnje móžnosć, naše nawuknjene rěčne kmanosće jónu w prawym žiwjenju nałožować a k tomu hišće, jako Serbja, narodnu mjeńšinu Bretonow zeznać – na šulerskej wuměnje w Fracoskej.>

k-P1040521.JPG k-P1040531.JPG k-P1040730.JPG

Zhromadnje ze šulerjemi Worklečanskeje šule startowachmy našu jězbu započatk apryla. Před nami ležeše 17-hodźinska jězba hač do Parisa, w kotrymž běše dwudnjowy přebytk planowany. W tutymaj dnjomaj wobhladachmy sej wšitke zajimawostki hłowneho města Francoskeje – wot swětoznatej Eiffelowej wěže přez katedralu Notre Dame hač k hoberskemu hrodźe Versailles. Naš dnjowy program běše tak połny, zo wječor přeco mučni do łožow našeho etapoweho hotela padnjechmy.

.

Bórze pak rěkaše za nas nažel zaso „Au revoir, Paris!“, wšako mějachmy hišće poprawnu šulersku wuměnu před sobu. Tak dźěše za nas dale do zapadneho kónca Francoskeje, tak mjenowaneje  Bretagne. Wosebitosć tuteje region je, zo je w njej, kaž we Łužicy, narodna mjeńšina žiwa. Tući tak mjenowani Bretonojo liča ke  keltiskim ludam a přińdźechu před 1500 lětami z Wulko Britaniskeje do Francoskeje. Kaž my rěča woni swójsku rěč, kotraž je pak tež sylnje wohrožena.

Naši partnerojo, pola kotrychž  tutón tydźeń přebywachmy, nas hižo w šuli wočakowachu. Spočatnje mějachmy wšitcy tróšku ćeže so w hóstnych swójbach dorozumić, ale hižo po krótkim času so na rěčenje w francošćinje zwučichmy. Dokelž runje kónc tydźenja přijědźechmy, organizowachu hóstne swójby mały program za nas. Tak dožiwi najwjetši dźěl z nas sobotu wječor typiski swjedźeń Bretonow, tak mjenowany „Fest-Noz“, na kotrymž so k tradicionelnej bretoniskej hudźbje we wulkim kole rejuje. Při wuspytanju a wuknjenju tuteje reje mějachmy wjele wjesela, tež hdyž tym abo tamnemu na spočatku bjezwotpohladnje na nohi stupichmy. Njedźelu běše tak rjane wjedro, zo so nimale wšitcy z nas při morju wuchodźowachu, kotrež běše za někotrych jenož pjeć mjeńšinow zdalene. Hoberske kamjenje a bjezkónčne pěskowe přibrjohi při morju přićahnu w lěću mnoho turistow, ale nětko w pódlanskej sezonje nimale nikoho njewuhlada.

W slědowacych dnjach wobhladachmy sej na přikład město Brest, kotrež je znate za swój wulki přistaw, wopytachmy wjesku Locronan, kotraž je dla swojeho srjedźowěkowskeho napohlada jako jedna z najrjeńšich wjeskow Francoskeje klasifikowana, a wuspytachmy so w płachtakowanju při přibrjohu, štož běše jedyn z highlightow. Dokelž je rybarstwo za Bretonisku najwuznamniša hospodarska wotnožka, pobychmy na předposlednim dnju  hišće při jednym z najwažnišich rybarskich přistawow Francoskeje, w kotrymž smědźachmy tež rybarsku awkciju wobkedźbować.

Čas w Bretoniskej je so jara spěšnje minył a přez to, zo smy so z našimi partnerami a hóstnej swójbu tola chětro spřećelili, njeběše rozžohnowanje za mnohich z nas runjewon lochke. Wutrobny dźak płaći wšitkim wučerjam a organizatoram, kiž su so wo to  prócowali, zo směmy w Francoskej njezapomnity čas dožiwić.